Çerçeve

susardım,
kana kana içmek
durmadan konuşmak isterdim...
içimde bir yaz gecesi boşluğunda
sayardım,
yıldızım sen...

daha geçen sene hani
balkondan izlemiştik o yağmuru
ellerimizi açtık
ıslandık!
burnumuzdan ayağımıza damlayan
her damlaya gülmüştük
sen öpmüştün hani
yağmurumsun demiştin....

çöl müsün şimdi?

bir kaç hediye
bir kaç fotograf
o mor kutunun içindeydi
sen çöp demiştin ayrılırken
bulan bir çöpçü
bir aç
bir dilenci belki....
emanet aldığıysa
bir zamanlar ömrüm demekti...

korkmadan son kez sevmişim...
çerçevemde değilsin şimdi!

kaldı mı bozmadığın yeminin?
armağan et o geceye
gördüğümüz aynı rüyaya...
ben her hatırana
çok geçim
çok geceyim sevgilim!

filmlere
şarkılara
gördüğümüz her mutluluğa
unutturmayan seni
her sokağa
düşmanmışım!
bizken seviyorum sanmışım...

bir aşkı anlatan ne varsa
cebimde bir hikayedir şimdi
açarım yaramı
kanar mı?

anlatırım kendime o halde
yorgan çekerim başıma
olmadı ağlarım her gece
bulurum mor kutumu
gülen resmin ellerimde
benden çok uzakta
bir yabancının mı olmuş?
bilmedim hiç sevgilim
duymamışım yıl olmuş...

çerçevemde o sahil şimdi
hiç gidilmeyecek ya
güzel de değilmiş zaten...
hem abartmışım ben de seni
güzel de değilmişsin zaten!!!

unuttum!!!!

ilk kez hasta olmuştum halbuki
yağmurda ilk kez ıslanır gibiydi...
yağmur nedir bilmeden
yağdı geçti
gülümsedim...

-Yağmurun mu?
-Evet!



Pınar Abanoz